ÖGRETMENLERİME

Bilmediğimiz bir yolda ilerlerken yolumuzu aydınlatan,

Varmak istediğimiz menzile bizleri meşalesiyle taşıyan,

Hayatımızın her safhasında bizlere rehberlik yapan,

Yılmayan, bıkmayan, esirgemeyen öğretmenlerim…

Hayatın her safhası okuldur derdi babam bana

İlk öğretmenim annemden sonra

Hayatımı öğrendiğim şekillendirdiğim devreler

Öğretmenimin yanında geldi daha sonra...

Ben yoğrulmamış hamurdum onun avuçlarında

Yontulmamış elmastım parmaklarının ucunda

Özveriyle, sevgiyle, sabırla şekillendirdi öğretmenim

Yavaşça, ustaca…

Ben küçük bir pürüzde Umutsuzlaşırken

Umudum öğretmenim oldu daima destek oldu bana

Sevmeyi saymayı kayıtsız şartsız hizmet etmeyi okudum

Dudaklarında, bakışlarında, davranışlarında…

Hazırdım onun sözcüklerinin çizdiği yolda ilerlemeye

Hazırdım taşıdığı meşaleyi devralıp

Benden sonra gelecek kişilere yol göstermeye

‘’Kaderde senden ayrı düşmekte varmış

Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim.‘’ mısraları

Ayrılık vakti gelince çalındı kulağıma

Kanatlarımızla uçmaya başladığımız zaman yakındı

Umutlu huzurlu duyguluyduk ama…

Ayrılık vardı ufukta…

Öğretmenim;

Senin ışığın bende hiç sönmeyecek

Çizdiğin yol asla karanlıkta kalmayacak

Deve dikenlerine toprak olmayacak

Yüreğinden yüreğimize akan aydınlık

Sadece sözlerimize sadece hareketlerimize değil

Göz bebeklerimize de yansıyacak

Ve biliyorum ki bu ışık hem sizi hem beni

Hem de her şeyin en iyisini hak eden ulusumun insanlarını aydınlatacak…

Benden size bizlerden sizlere sonsuz sevgilerle…

Tüm öğretmenlerimin ve meslektaşlarımın;

                 Öğretmenler Günü Kutlu Olsun....

                                              Hasan ER