Bilmediğimiz
bir yolda ilerlerken yolumuzu aydınlatan,
Varmak
istediğimiz menzile bizleri meşalesiyle taşıyan,
Hayatımızın
her safhasında bizlere rehberlik yapan,
Yılmayan,
bıkmayan, esirgemeyen öğretmenlerim…
Hayatın
her safhası okuldur derdi babam bana
İlk öğretmenim
annemden sonra
Hayatımı
öğrendiğim şekillendirdiğim devreler
Öğretmenimin
yanında geldi daha sonra...
Ben yoğrulmamış
hamurdum onun avuçlarında
Yontulmamış
elmastım parmaklarının ucunda
Özveriyle,
sevgiyle, sabırla şekillendirdi öğretmenim
Yavaşça,
ustaca…
Ben küçük
bir pürüzde Umutsuzlaşırken
Umudum öğretmenim
oldu daima destek oldu bana
Sevmeyi
saymayı kayıtsız şartsız hizmet etmeyi okudum
Dudaklarında,
bakışlarında, davranışlarında…
Hazırdım
onun sözcüklerinin çizdiği yolda ilerlemeye
Hazırdım
taşıdığı meşaleyi devralıp
Benden
sonra gelecek kişilere yol göstermeye
‘’Kaderde
senden ayrı düşmekte varmış
Doğrusu
bunu hiç düşünmemiştim.‘’ mısraları
Ayrılık
vakti gelince çalındı kulağıma
Kanatlarımızla
uçmaya başladığımız zaman yakındı
Umutlu
huzurlu duyguluyduk ama…
Ayrılık
vardı ufukta…
Öğretmenim;
Senin ışığın
bende hiç sönmeyecek
Çizdiğin
yol asla karanlıkta kalmayacak
Deve
dikenlerine toprak olmayacak
Yüreğinden
yüreğimize akan aydınlık
Sadece
sözlerimize sadece hareketlerimize değil
Göz
bebeklerimize de yansıyacak
Ve
biliyorum ki bu ışık hem sizi hem beni
Hem de
her şeyin en iyisini hak eden ulusumun insanlarını aydınlatacak…
Benden size bizlerden sizlere
sonsuz sevgilerle…
Tüm öğretmenlerimin ve meslektaşlarımın;
Öğretmenler Günü Kutlu Olsun....
Hasan ER
